داستانهای کره ای – کهن - افسانه ي زوناوسزي

در زمانهاي خيلي قديم، در كنار دروازهي سونگگيونگ دانشمندي به نام زوناوسزي ميزيست. با

مطالعهي همراه با پشتكار، او نيروهاي فرا طبيعي به دست آورد و به زبردستي چشمگير در

جادوگري دست يافت. او نسبت به شهرت اين جهان بي تفاوت بود، از اين رو، نميگذاشت نيرويش

را در ملأ عام به نمايش بگذارد، بنابراين كسي از تواناييهايش آگاهي نداشت. چند سال، محصول

كشاورزي در سرزمينهاي كنار ساحل جنوبي، شرايط بدي پيدا كرده بود، بنابراين مردم دچار

پريشانيي دهشت بار شده بودند، اما كارگزاران و شهروندان بزرگ و مهم جامعه، به هيچ اندازه به

رنجي كه مردم تحمل ميكردند، توجهي نداشتند؛ چون آنها بيشتر علاقمند به ثروت اندوزي براي

خودشان با دوز و كلك و ستيزه ميان خودشان بودند. زوناوسزي، در ديگر سو، با ديدن اين شرايط

مصيبت بار كه مردم بايد در آن زندگي ميكردند، غمگين بود، بنابراين او با هزينهي خودش براي

آسودگي مردم هرچه از دستش ميآمد، انجام ميداد. چيزي نگذشت كه ذخيرهي او پايان يافت،

بنابراين او دست به دامان جادو شد. روزي خود را با پوشيدن تاجي زرين به شكل مردي فرا

زميني درآورد؛ همراهش دو پسر با جامهي آبي بودند. او بالاي ابرها رفته بود و ميان بالاي فضاي

قصر سلطنتي شناور بود. روز دوم ماه نخست بود، همهي درباريان نزد شاه رفته بودند تا سال نو

را تبريك بگويند. زوناوسزي به بالاي سرشان كه نزديك شاه بودند فرود آمد. به رسم و تشريفات

چنين اعلان كردند: از طرف امپراتور قلمرو آسمانها به شما اظهار ميدارم، شاه اين سرزمين بسازد

و همهي آن را به مردان و زناني كه از زور تنگدستي درگذشتهاند « كاخ صلح » قصد دارد در

آسمان پيشكش كند. از همه جا درخواست ستونهاي طلايي كردم. من ميخواهم بازگردم تا در

عرض شش ماه آنها را به دست آورم. بنابراين شاه با رايزنانش رايزني كرد و دستورش را مبني

بر جمع آوري طلا به هشت استان فرستاد و آنها هم طلاها را به پايتخت فرستادند. سپس براي

ساختن ستون سلطنتي طلاها را قالبريزي كردند. سپس در روز موعود،