داستان امامان – حضرت علی علیه السلام – اخلاص در عمل

جنگ خندق یا احزاب در سال پنجم هجری جنگی سرنوشت ساز بود که امید مشرکین قریش را برای

شکست دادن مسلمین ناامید کرد . مهمترین واقعه ای که در این جنگ پیش آمد ، کشته شدن عمروبن

عبدود به دست علی (حضرت علی علیه السلام ) بود . حضرت رسول (صل الله و علیه و آله و سلم)

ضربت علی (حضرت علی علیه السلام ) را در روز خندق از عبادت ثقلین والاتر شمرد . تفصیل آن را

باید در کتابهای تاریخ مطالعه کرد .

عمروبن عبدود قویترین جنگجوی تاریخ عرب بود و چنان از خود راضی و مغرور بود که وقتی با

علی (حضرت علی علیه السلام ) روبرو شد گفت : « تو خیلی جوانی و و حریف من نیستی ، با

ابوطالب هم آشنا بودم و میل ندارم تو به دست من کشته شوی . » علی (حضرت علی علیه السلام )

در جواب گفت : « کار ، کارِ آشنائی و پیری و جوانی نیست ، من میل دارم اگر ایمان نیاوری تو را در

راه خدا بکشم . »

عمرو بر اسبی کارزار دیده سوار شده بود ولی علی (حضرت علی علیه السلام ) پیاده به میدان آمده

بود ، چون عمرو نمی خواست غرور خود را بشکند به اشارۀ علی (حضرت علی علیه السلام ) از

اسب پیاده شد و اسب خود را پی کرد و دو مبارز در میان گرد و غبار به گیر و دار پرداختند .

در زمان کوتاهی علی (حضرت علی علیه السلام ) شمشیری بر پای او فرود آورد و هیکل عمرو بر

زمین افتاد . مسلمین صدای تکبیر برآوردند و مشرکان در بیم افتادند و همین ضربت بود که مایۀ

شکست دشمن شد .

بعد از لحظه ای وقتی حضرت علی (حضرت علی علیه السلام) به او نزدیک شد عمرو دشنامی داد و

آب دهان به صورت علی (حضرت علی علیه السلام) انداخت . با این کار حضرت علی (حضرت علی

علیه السلام) دست از کار بازداشت و برخاست و قدری در میدان قدم زد و دوباره برگشت . عمرو

پرسید : « چرا رفتی و کار را تمام نکردی ؟!»

علی (حضرت علی علیه السلام ) فرمود : « کار ما برای خداست . چون تو آب دهان بر من انداختی

خشمگین شدم و نمی خواستم غضب شخصی در امر حق دخالت کند ؛ اینک آرام شده ام و برای

رضای خدا جهاد می کنم . »