داستانهای دینی و مذهبی – باغ ضروان

در زمانهای گذشته ، مردی صالح و ربانی و عاقبت اندیش در روستایش بنام (ضروان) ، نزدیک یمن

زندگی می کرد . او صاحب کشتزار و باغ پرمیوه بود . او از رسیدگی به زندگی مستمندان و

احسان به آنها دریغ نمی کرد ، به طوری که از محصول باغ و کشت خود ، به اندازه کفاف برمی

داشت و برای سپاس از نعمتهای خداوند بقیه را به فقرا می داد . خانه او کعبه فقرا بود و بیشتر

نیازمندان برای تاءمین نیازهای خود ، همواره سراغ او را می گرفتند . این مرد ربانی هر وقت که

صلاح می دید ، فرزندان خود را به دور خود جمع می کرد و آنها را به رسیدگی و فقراء وصیت می

کرد و می گفت : همه نعمتها از آن خداست و برای کسب رضایت او انفاق در راهش را از یاد

نبرید.

فرزندان ، از این نوع وصیتها زیاد شنیده بودند ، اما به دارایی مغرور بودند . سرانجام مرگ این

مرد فرا رسید و از دنیا رفت . فرزندان نصیحت پدر را به فراموشی سپردند و پیمان بستند که

محصول باغ و مزرعه را بین خود تقسیم کنند و به فقراء ندهند . فقراء طبق معمول سالهای

گذشته هر روز به نزد آنان در باغ می آمدند اما فرزندان مرحوم چیزی از نعمتهای ارزانی شده را

نمی دادند . خداوند بر آن خیره سران غضب کرد . هنوز روز برداشت محصول نرسیده بود که

صاعقه ای آتشین بر مزرعه و باغ آنها افتاد و همه را سوزاند . آنها وقتی که صبح به سوی باغ

رفتند ، دیدند همه سوخته است

داستانهای مثنوی 4/ 15 - به تفسیر سوره قلم مراجعه شود

منبع: برنامه اندروید داستان شب http://cafebazaar.ir/app/com.peyman.dastan