روزی امیرالمومنین (علیه السلام) به عمار یاسر و عبدالله بن ابی رافع و ابوهیثم تیهان، ماموریت داد
تا مالی را که در بیت المال بود، تقسیم کنند و به آنها فرمود: «عادلانه تقسیم کنید و کسی را بر کسی
برتری ندهید.»
آنها مسلمانان را شمردند و مقدار مال را نیز حساب کردند ، معلوم شد که به هر کس سه دینار میرسد.
از مسلمانا طلحه و زبیر اعتراض کردند و گفتند: «آیا این تقسیم نظر خودتان است یا دستور رفیقتان !»
گفتند: «امیرالمومنین چنین دستور داده است . » طلحه و زبیر نزد امام رفتند و به روش تقسیم بیت
المال اعتراض کردند.
امام فرمود: «رسول خدا (صل الله علیه و آله و سلم) چگونه با شما رفتار می کرد؟»
آنها سکوت کردند.
فرمود: «آیا پیامبر (صل الله علیه و آله و سلم) بیت المال را به طور مساوی تقسیم نمی کرد؟»
گفتند: «آری!»
فرمود: «آیا سنت پیامبر (صل الله علیه و آله و سلم) سزاوارتر است یا سنت دیگران؟»
گفتند: «سنت پیامبر، ولی ما دارای سابقه هستیم و از نزدیکان پیامبر می باشیم.»
حضرت فرمود: «سابقۀ شما بیشتر است، یا سابقۀ من؟ نزدیکی من به پیامبر (صل الله علیه و آله و
سلم) بیشتر است یا شما؟»
گفتند: «شما !»
فرمود: «خدمت و سختی هائی که من برای اسلام کشیده ام بیشتر است، یا شما؟»
گفتند : « شما !»
فرمود: «به خدا سوگند، من و این کارگری که برای من کار می کند، سهم هر دو نفر ما از بیت المال
یکسان است.»
برچسب:
نویسنده: بردیا پارسامنش